An’n verleden Sünnavend un Sünndag weer de plattdüütsche Bookmess in’n Lichtwarksaal vun de Carl-Toepfer-Stiften in Hamborg. Dat LzN weer mit en Stand dorbi.
An beide Daag geev dat ordig Leesstoff. Blangenbi Klassiker vun Groth bet Reuter sünd middewiel ok Krimis, Kinnerbökers, Comics un Kalenners in’t Anbott. Man nich blots dat. Jüst in de verleden Johren hett sik de Bookmess jümmers mehr to en Drapen wannelt, dat för de plattdüütsche Szene jümmers wichtiger worrn is. Hier warrt sik uttuscht un kennenlehrt. Un hier warrt nie’e Kuntakten slaten un ole wedder opfrischt. Mennicheen, den du dat ganze Johr nich bemöten deist, dröppst du bi de plattdüütsche Bookmess.
Uttuschen un Nettwarken is twüschentiets meist jüst so wichtig worrn as Böker kopen, dücht mi. Dat hangt ok dormit tosamen, dat dat tatsächlich jümmers weniger plattdüütsch Böker gifft un weniger Verlagen, de se maken doot. Düsse Entwickeln kann een kloor faststellen. Ohnehin warrt weniger leest un op Plattdüütsch sowieso.
Ümso wichtiger warrt anner Formen, de Spraak an den Mann un de Fru to bringen: Höörspelen to’n Bispeel oder Podcasts op Platt. Oder even en plattdüütsch Videospeel, wat een an den Stand vun’t Lännerzentrum al mal utproberen kunn. Dat hebbt vele denn ok daan.
För Elke Boggasch un Thorsten Börnsen is en spannend Wekenenn mit vele Kuntakten un Gespreken vörbi gahn. Un beid sünd sik eenig: Dat hett sik lohnt!
